Waarom regels niet meer spontaan worden aangeleerd
Vermits de leefomstandigheden waarin onze kinderen opgroeien geheel verschillen van deze in de natuurlijke situatie kunnen regels niet meer op spontane wijze worden aangeleerd, zie S5.
In cultuurafhankelijke samenlevingen gaan ouders daarom ‘hun eigen gedrag’ zo aanpassen dat hun kinderen de gewenste regels aanleren en effectief toepassen.
Dit aangepaste gedrag van de ouders weerspiegelt de gangbare omgangsvormen en kan voor elke samenleving verschillen en evolueren. Zo was tot nog geen eeuw geleden de autoritaire opvoeding een weerspiegeling van de autoritaire omgangsvormen binnen onze westerse samenlevingen.
Zoals in vorige stelling besproken ging de verandering van onze omgangsvormen in de jaren ’60 -’70 gepaard met een zoektocht naar een opvoeding waarmee regels op een angstvrije manier worden aangeleerd.
Van autoritaire naar angstvrije opvoeding
De westerse eeuwenoude ‘autoritaire opvoeding’ is dus pas in vorige eeuw geëvolueerd. Eerst naar een kortstondige ‘vrije opvoeding’ en uiteindelijk naar wat we de ‘angstvrije opvoeding’ noemen. Deze angstvrije opvoeding ontstond in de jaren ’80 en los van kleine aanpassingen is ze tot nu toe (1921) weinig verandert.
Opvoeden blijft een leerproces
Dit neemt niet weg dat opvoeden een leerproces gebleven is wat ook blijkt uit het blijvende aanbod van boeken en tijdschriften waarin jonge ouders kunnen ontdekken hoe het op angstvrije wijze aanleren van gedragsregels evolueert. In de jaren ’80 was een pedagogische tik nog de norm, terwijl hij momenteel (2020) in de meeste westerse landen bij wet verboden is. De straffen zijn milder geworden en de frequentie ervan kleiner. Momenteel bestaat zelfs een trend die straffen in alle omstandigheden afraadt, zie het artikel Straffen werkt niet, dus kan je het maar beter afschaffen geeft de richting aan.
De evolutie van autoritaire naar angstvrije opvoeding was een belangrijke verbetering van de wijze waarop we kinderen in onze westerse leefgemeenschappen regels aanleren. Na deze grote stap is men tot nu toe verder blijven zoeken men naar kleine verbeteringen. Als we ervan uitgaan dat gedragsproblemen zoals driftbuien en puberteit zich in de natuurlijke situatie niet voordoen, blijft verdere verbetering mogelijk.
Nog geen reacties