Na de eerste 4.000 jaar ellendige leefomstandigheden van de Agrarische revolutie, bevinden we ons in 6.000 v.Chr. en ontstonden de vroegste beschavingen.
Vandaag (2026) gaat men ervan uit dat er niet één enkele “wieg” was, maar vijf beschavingen die min of meer onafhankelijk van elkaar ontstonden. De Vruchtbare Sikkel (Mesopotamië en het Oude Egypte) wordt gezien als de vroegste. Andere beschavingen ontstonden in Azië gelegen langs grote rivierdalen, zoals de Indus-Gangesvlakte op het Indisch subcontinent en de Gele Rivier in China.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Wieg_van_de_beschaving
Verdeling van welvaart
Het ontstaan van deze vroege beschavingen leidde tot een toenemende welvaart maar ook tot de vorming van complexe samenlevingen met hiërarchische structuren waarin niet enkel prestatie de rangschikking bepaalde. En vermits een hogere plaats van nature een betere verdeling van het voedsel betekende, volgde hieruit dat deze logica bleef gelden voor de verdeling van welvaart.
Gewone volk blijft arm
Overal ter wereld leert de geschiedenis dat in alle nieuwe beschavingen met hiërarchische structuren, de hogere klassen de welvaart vooral voor zich hielden. Zij hadden de verdeling van welvaart in handen en bekommerden zich niet over het leven in armoede van de gewone bevolking. Wat ook betekende dat de grote meerderheid van mensen die in een nieuwe beschaving leefden hun ellendig bestaan behielden.
Nog geen reacties