De nadelige effecten van buitensporige inkomens

Macht gekoppeld aan rijkdom in plaats van prestatie

Zoals besproken in stelling Politiek S2 is de koppeling van macht aan ‘rijkdom en status’ i.p.v. aan prestatie, een belangrijk nadelig effect van buitensporige inkomens.
Daarnaast bespreekt vorige stelling dat diegene die een buitensporig inkomen verwerven, hun inkomen als volkomen terecht beschouwen met als gevolg dat ze er zo weinig mogelijk belastingen op wensen te betalen.

De betrachting om weinig belasting te betalen, is niet het probleem. Ook diegene wiens inkomen in evenredige verhouding tot hun geleverde prestatie staat, wensen zo weinig mogelijk belasting te betalen.
Het probleem is dat zij die een buitensporig inkomen verwerven, de foutieve perceptie hebben dat hun inkomen terecht is. Met als gevolg dat zij geneigd zijn tot misbruik van de aan hun rijkdom gekoppelde macht, o.a. voor het behoud van wetgeving die belastingontduiking voor grotere inkomens ongemoeid laat.

Een bijkomend nadelig effect is de weerstand tegen een hoge erfbelasting op grote vermogens. Zie bv het krantenartikel Erfenisbelasting is een taboe in onze samenleving, dS 2018-1 dat het bestaan van weerstand tegen erfbelasting duidelijk maakt. De verwijzing naar dit artikel is dus geen pleidooi vóór grotere erfbelastingen.
Samengevat verhogen buitensporige inkomens de neiging tot graaicultuur en machtsmisbruik. Waaruit wij besluiten dat het eenvoudiger is oplossingen te zoeken die de verwerving van buitensporige inkomens zoveel mogelijk verhinderen.

Sedert de bestseller, Kapitaal in de 21e eeuw van Thomas Piketty, groeit het inzicht dat ons kapitalisme zo niet verder kan. Het boek maakt duidelijk dat de kloof tussen rijk en arm aan hoge snelheid toeneemt, zie onderstaande grafiek, en dat er geen vooruitzichten op een kentering zijn.

Toename vermogensrendement volgens Piketty
Piketty vestigde als eerste de aandacht op een nieuwe nadelige ontwikkeling van het kapitalisme, wat hem een welverdiende bekendheid bezorgde.
Als oplossing stelt hij de invoering voor van een wereldwijde vermogensbelasting tot 2% en een inkomstenbelasting tot 80%. Maar zo’n voorstel is moeilijk realiseerbaar en zelfs als het zou lukken, blijft de kloof nog toenemen.

Wij menen daarom dat het eenvoudiger is te zoeken naar een kapitalisme dat de verwerving van buitensporige inkomens zoveel mogelijk verhindert. Immers de verwerving van kapitaal gaat vooraf aan het bezit zodat de aanpak van dit probleem best in het eerste stadium gebeurt.