Onze menselijke natuur heeft fundamentele kenmerken die bepalend zijn voor ons gedrag.
Menselijke natuur
Levenswil en Wil
Levenswil is de bij biologische organismen initieel geëvolueerde functie die aanzet tot actie terwijl de functie Wil veel later geëvolueerd is bij dieren en hen in staat stelt te ervaren wat zij willen.
Evolutie
Volgens Darwins’ evolutieleer die wetenschappelijk algemeen aanvaard wordt, weten we dat we geen onsterfelijke geest hebben en dat sedert onze overstap van natuur naar cultuur geen ‘struggle for life’ en ‘survival of the fittest’ meer bestaat zodat wij niet meer evolueren maar degenereren.
Gevoel
De evolutie van fysische gevoelens heeft dierlijk leven mogelijk gemaakt omdat ze aanzetten tot actie die de levensbehoeften vervullen. Het verstand met een oordeelsvermogen zet aan tot acties om onlust- in lustgevoelens te veranderen.
Verstand
Na de evolutie van ‘hersenen en geheugen’ voor doelgericht gedrag volgen ‘bewustzijn en gewoon verstand’ voor verstandig gedrag en de later geëvolueerde neocortex voor ‘redeneren, abstract denken en taal’ werd tijdens de evolutie van mensaap naar mens opvallend groter.