Levenswil is een uniek natuurverschijnsel.
Darwinisme en naturalisme
Het Darwinisme was een hulp voor de opmars van het naturalisme, de filosofische strekking die de hedendaagse natuurwetenschap als uitgangspunt neemt voor haar kennisvergaring. Het naturalisme stelt dat alle natuurverschijnselen kunnen verklaard worden door wetten die eigen zijn aan de natuur en dus geen bovennatuurlijke tussenkomst vergen. Natuurverschijnselen zijn het gevolg van toevallige gebeurtenissen waarbij de wetten, beschreven door de fysica en scheikunde, gerespecteerd worden. Natuurverschijnselen hebben geen doel, ook niet het doel om wetten te volgen.
Evolutie is niet gepland of gewild
Darwin steunde zijn theorie op de overtuiging dat natuurverschijnselen niet gepland of gewild zijn. De evolutie van organismen met hun eigenschappen beschouwde hij als een toevallig gevolg van gebeurtenissen in de natuur die de wetten, eigen aan de natuur, respecteren.
Hoe de wetenschap het ontstaan van leven verklaart
De levenswil is een uniek natuurverschijnsel waarvan de evolutionaire herkomst door de huidige wetenschap als volgt verklaard wordt:
Volgens de evolutietheorie en volgens daaropvolgend onderzoek aan fossielen en onderlinge vergelijking van het DNA van vele levensvormen, is het meest waarschijnlijk dat leven van eenvoudige cellen is opgeklommen tot de huidige waaier van vele verschillende soorten. Hoe dat eerste begin is ontstaan, is nog altijd een onduidelijk punt. Er zijn verscheidene richtingen binnen de wetenschappelijke discussie die de nadruk bij de oorsprong van het leven leggen bij het ontstaan van RNA, eiwitten, enzymen of een allereerste celmembraan-afbakening van verschillende van deze organische elementen.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Oorsprong_van_het_leven
Zie ook ‘Filmpje evolutie van leven‘ via youtube.com dd. 23-3-2015
Een functie zonder naam, die wij levenswil noemen
Het bovenstaand citaat uit Wikipedia geeft een verklaring voor het ontstaan van leven, wat betekent dat de huidige wetenschap wel een functie veronderstelt die het ‘functioneren’ van organismen waarmaakt, maar er geen naam aan geeft. Wij benoemen deze functie met de naam levenswil.
Evolutionaire herkomst van levenswil
- Uit de evolutieleer volgt dat het bestaan van levende organismen verklaard kan worden door toevallige gebeurtenissen in combinatie met natuurwetten.
- Het onderscheid tussen niet organische moleculen en levende organismen is dat de laatsten beschikken over functies die per definitie functioneren, wat neerkomt op het aanzetten tot acties.
- De levenswil is eigen aan alle organismen en de eerste in een reeks die toeneemt in de mate dat de complexiteit van het organisme toeneemt. Zie voor meer info hierover het diagram ‘Evolutie van functies’.
Evolutionaire herkomst van levenswil
- Uit de evolutieleer volgt dat het bestaan van levende organismen verklaard kan worden door toevallige gebeurtenissen in combinatie met natuurwetten.
- Het onderscheid tussen niet organische moleculen en levende organismen is dat de laatsten beschikken over functies die per definitie functioneren, wat neerkomt op het aanzetten tot acties.
- De levenswil is eigen aan alle organismen en de eerste in een reeks die toeneemt in de mate dat de complexiteit van het organisme toeneemt. Zie voor meer info hierover het diagram ‘Evolutie van functies’.
Ze maakt van een organische structuur een biologisch organisme
Een ‘celmembraan-afbakening van RNA, eiwitten en enzymen, of van verschillende van deze elementen’ beschreven in het citaat uit S1, noemen we: een voor leven vatbare organische structuur.
De levenswil is de bijzondere functie die van zulke ‘voor leven vatbare organische structuur’ een levende cel en dus een biologisch organisme maakt.
De ééncelligen zijn de meest eenvoudige organismen.
De levenswil kan als fysiologisch fenomeen niet worden vastgesteld. Het bestaan ervan leiden wij af uit de vaststelling van levensactiviteit, die het gevolg van de levenswil is.
Ze is de initiële functie die aanzet tot acties
Een tweede bijzonderheid is dat de levenswil de initiële functie is die aanzet tot acties.
In het geval van een ééncellig organisme zorgen deze acties enerzijds voor de opname van voedsel en anderzijds voor het ontdubbelen en in twee splitsen van de cel, wat neerkomt op een primitieve vorm van voortplanting.
De levenswil is eigen aan alle organismen, gaande van de ééncelligen tot de planten, dieren en mensen.
Elke afzonderlijke cel van een meercellig organisme heeft naast zijn functie die aanzet om zich te voeden en te vernieuwen, ook de functie om het organisme te helpen gezond houden en groeien. Het gezamenlijk effect van de individuele cellen resulteert in gedrag dat beantwoordt aan de behoefte tot overleving van het organisme.
Zoals alle behoeften is ook de overlevingsbehoefte genetisch bepaald. Het aanzetten tot acties is dus een louter fysiologisch gebeuren waar het organisme geen invloed op heeft. Dit geldt voor alle organismen maar om gemakkelijk te begrijpen wat het juist inhoudt, kunnen we het functioneren van planten best voor ogen houden. Dit functioneren gebeurt zonder enige inbreng van het organisme.
Onderscheid tussen acties van levenswil en de actie willen
De acties van eenvoudige levensvormen zijn louter fysiologisch.
Bij toename van de complexiteit van organismen, zijn functies geëvolueerd die veel verder gaan dan aanzetten tot louter fysiologische acties.
Willen is een actie van het primair verstand waarvan de plaats op de evolutionaire tijdsbalk samenvalt met deze van het ontstaan van de ‘dieren met zintuigen zonder wervelkolom’.
Met het primair verstand kunnen dieren ervaren of ‘leren kennen’ wat ze waarnemen en willen.
- De tabel geeft een overzicht van de soorten biologische functies met hun onderlinge samenhang. De biochemische verklaring van hoe deze functies werken, wordt bestudeerd in de fysiologie. Het functioneren van organismen wordt bestudeerd in o.a. de ethologie (gedragsleer) en psychologie.
- De levenswil omvat de verzameling van psychische en fysische behoeften die aan de basis liggen van alle overige fysische en psychische functies. Organismen met een kenvermogen beschikken over een primair verstand waarmee zij kunnen ervaren of ‘leren kennen’ wat ze waarnemen en willen.
- Andere fysische functies bij de dieren zijn bv de bloedsomloop, het zenuwstelsel de stofwisseling en de functies van organen.
- Het is niet zo dat alle functies zijn geëvolueerd in de volgorde die de tijdsbalk aangeeft, daarom het +- teken. De psychische functies zijn bv niet na alle fysische geëvolueerd.
Evolutie van functies
- De tabel geeft een overzicht van de soorten biologische functies met hun onderlinge samenhang. De biochemische verklaring van hoe deze functies werken, wordt bestudeerd in de fysiologie. Het functioneren van organismen wordt bestudeerd in o.a. de ethologie (gedragsleer) en psychologie.
- De levenswil omvat de verzameling van psychische en fysische behoeften die aan de basis liggen van alle overige fysische en psychische functies. Organismen met een kenvermogen beschikken over een primair verstand waarmee zij kunnen ervaren of ‘leren kennen’ wat ze waarnemen en willen.
- Andere fysische functies bij de dieren zijn bv de bloedsomloop, het zenuwstelsel de stofwisseling en de functies van organen.
- Het is niet zo dat alle functies zijn geëvolueerd in de volgorde die de tijdsbalk aangeeft, daarom het +- teken. De psychische functies zijn bv niet na alle fysische geëvolueerd.
Functie ' wil ' maakt deel uit van het primair verstand
De wil als subfunctie van het primair verstand
- De functie wil is een subfunctie van het primair verstand met het willen als actie. Deze wil bezorgt de mens en de hogere diersoorten het vermogen om van een gedachte over te gaan naar een handeling.
Eenvoudig gedragsmodel
Het diagram toont hoe het reële gebeuren (extern en intern) via louter fysiologische acties en acties die we bewust ervaren, ons gedrag bepalen. We noemen het een eenvoudig gedragsmodel omdat o.a. het denken meer dan één actie omvat.
- De acties boven de blauwe lijn volgen uit wat er initieel in de buitenwereld gebeurt: lichtgolven bereiken ons oog, geluidsgolven ons oor… . De acties onder de blauwe lijn volgen uit wat er initieel in het lichaam gebeurt, met achteraan de psychische acties ‘voelen, willen en denken’ die het gedrag bepalen.
- Zintuigen zijn organen die elk een afzonderlijke functienaam hebben, bv het orgaan oor heeft de functie gehoor. Maar de gezamenlijke organen hebben geen gezamenlijke functienaam, daarom gebruiken we ‘zintuigen’ als functienaam.
- Tussen waarnemen en ‘acties van behoeften’ is er een rechtstreekse snelle verbinding 3 (een eerste evolutionaire ontwikkeling). Deze kan tegelijk functioneren met de tragere verbinding 4, wat de ontdekking van William James verklaart (we beven voor we bevreesd zijn).
- De verbinding tussen waarnemen en ‘acties van behoeften’ via het denken is deze die de sociale zoogdieren en de mens normaal gebruiken. Ze sluit aan bij de bevinding dat als door hersenletsel de gevoelsfunctie niet meer functioneert ons redelijk gedrag wegvalt (ref. nog toevoegen).
- De cyclus ‘voelen – willen – denken – behoeften’ kan enkele malen doorlopen worden vooraleer te resulteren in gedrag.
- Het denken is geen ervaring maar gebeurt met medeweten van het organisme. In essentie bestaat denken uit de vorming van een oordeel over de situatie en de eventuele gevolgen van het gedrag. De afbeelding Gedragsmodel, essentie toont in detail hoe deze oordeelsvorming verloopt.
De cyclus van het willen
- In onderstaand diagram wordt in detail getoond dat het willen doorgaans bestaat uit een cyclus die enkele malen doorlopen wordt tot de ‘motivatie om over te gaan tot het verlangd gedrag‘ doorweegt. Naast het verlangen dat motiveert tot dit ‘verlangd gedrag‘ zijn er gevoelens die tot een ander gedrag motiveren.
Gedragsmodel, essentie
- Door verbetering van onze kennis en beeldvorming, maken we onze oordelen en psychische behoeften realistischer en kunnen we ons gedrag op een spontane en duurzame manier beïnvloeden. (cf. inzichten uit psychologie).
- Via ons oordeel trachten we de reële situatie zo goed mogelijk in te schatten Tegelijk oordelen we over de gevolgen van het verlangd gedrag. Maar onze oordelen blijven uiteraard subjectief.
- Een motivatie is een rechtstreeks en enig gevolg van gevoelens. Een motivatie heeft een verlangd gedrag tot gevolg en een oordeel ‘over de mogelijke gevolgen van dit gedrag en de invloed op de vervulling van behoeften’ kan resulteren in gewijzigde gevoelens.
- Cf. de theorie van Nico Frijda (’86) krijgen onze psychische behoeften (of belangen: term van Frijda) een concrete invulling tijdens de ontwikkeling van de persoonlijkheid.
Eenvoudig gedragsmodel
Het diagram toont hoe het reële gebeuren (extern en intern) via louter fysiologische acties en acties die we bewust ervaren, ons gedrag bepalen. We noemen het een eenvoudig gedragsmodel omdat o.a. het denken meer dan één actie omvat.
- De acties boven de blauwe lijn volgen uit wat er initieel in de buitenwereld gebeurt: lichtgolven bereiken ons oog, geluidsgolven ons oor... . De acties onder de blauwe lijn volgen uit wat er initieel in het lichaam gebeurt, met achteraan de psychische acties ‘voelen, willen en denken’ die het gedrag bepalen.
- Zintuigen zijn organen die elk een afzonderlijke functienaam hebben, bv het orgaan oor heeft de functie gehoor. Maar de gezamenlijke organen hebben geen gezamenlijke functienaam, daarom gebruiken we ‘zintuigen’ als functienaam.
- Tussen waarnemen en ‘acties van behoeften’ is er een rechtstreekse snelle verbinding 3 (een eerste evolutionaire ontwikkeling). Deze kan tegelijk functioneren met de tragere verbinding 4, wat de ontdekking van William James verklaart (we beven voor we bevreesd zijn).
- De verbinding tussen waarnemen en ‘acties van behoeften’ via het denken is deze die de sociale zoogdieren en de mens normaal gebruiken. Ze sluit aan bij de bevinding dat als door hersenletsel de gevoelsfunctie niet meer functioneert ons redelijk gedrag wegvalt (ref. nog toevoegen).
- De cyclus ‘voelen – willen – denken – behoeften’ kan enkele malen doorlopen worden vooraleer te resulteren in gedrag.
- Het denken is geen ervaring maar gebeurt met medeweten van het organisme. In essentie bestaat denken uit de vorming van een oordeel over de situatie en de eventuele gevolgen van het gedrag. De afbeelding Gedragsmodel, essentie toont in detail hoe deze oordeelsvorming verloopt.
Gedragsmodel, essentie
- Door verbetering van onze kennis en beeldvorming, maken we onze oordelen en psychische behoeften realistischer en kunnen we ons gedrag op een spontane en duurzame manier beïnvloeden. (cf. inzichten uit psychologie).
- Via ons oordeel trachten we de reële situatie zo goed mogelijk in te schatten Tegelijk oordelen we over de gevolgen van het verlangd gedrag. Maar onze oordelen blijven uiteraard subjectief.
- Een motivatie is een rechtstreeks en enig gevolg van gevoelens. Een motivatie heeft een verlangd gedrag tot gevolg en een oordeel ‘over de mogelijke gevolgen van dit gedrag en de invloed op de vervulling van behoeften’ kan resulteren in gewijzigde gevoelens.
- Cf. de theorie van Nico Frijda (’86) krijgen onze psychische behoeften (of belangen: term van Frijda) een concrete invulling tijdens de ontwikkeling van de persoonlijkheid.
Weinig wetenschappelijke kennis over het willen
Zoals het ‘fysisch voelen’ kan evenmin het willen als fysiologisch fenomeen worden vastgesteld maar wel aan de hand van het gedrag dat er een gevolg van is en van de eigen ervaring van wat we willen.
Dit gebrek aan fysiologische kennis heeft een gebrek aan wetenschappelijke interesse tot gevolg. Enkel in de filosofie en de psychologie wordt het menselijk willen bestudeerd.