Een ‘celmembraan-afbakening van RNA, eiwitten en enzymen, of van verschillende van deze elementen’ beschreven in het citaat uit S1, noemen we: een voor leven vatbare organische structuur.
De levenswil is de bijzondere functie die van zulke ‘voor leven vatbare organische structuur’ een levende cel en dus een biologisch organisme maakt.
De ééncelligen zijn de meest eenvoudige organismen.
De levenswil kan als fysiologisch fenomeen niet worden vastgesteld. Het bestaan ervan leiden wij af uit de vaststelling van levensactiviteit, die het gevolg van de levenswil is.
Nog geen reacties