Het kapitalisme is in essentie een economisch systeem gebaseerd op investeringen van geld in de verwachting winst te maken. De productiemiddelen zijn eigendom van particuliere ondernemers die daarbij veelal gebruikmaken van loonarbeid om meerwaarde te creëren. Concurrentie maakt dat ondernemers er belang bij hebben om de efficiëntie van hun onderneming te vergroten. Daarom zal de kapitaalbezitter de winst niet volledig consumeren, maar herinvesteren in de onderneming. De distributie van producten wordt geregeld door de vrije markt.
Het kapitalisme betekende een omwenteling in het economisch gebeuren en had een enorme toename van welvaart tot gevolg. In de beginperiode profiteerde enkel de adel van deze nieuwe welvaart. Zij had de productiemiddelen in handen en bekommerde zich niet over het ellendig bestaan van de arbeiders in haar fabrieken.
Op zich is het kapitalisme dus geen humaan systeem maar binnen een democratisch regime kan het via de nodige wetgeving humaner worden gemaakt. In onze contreien kwam deze kentering er na de afschaffing van de klassenmaatschappij, de invoering van het algemeen kiesrecht en de opkomst van arbeiderspartijen. Toch lijkt het onmogelijk om van het kapitalisme een rechtvaardig systeem te maken, zie het artikel Gij zult niet stelen van de volgende generatie.
Wat wel nog kan verbeteren is een aanpak van de hoogste inkomens. Immers de herverdeling die tot nu toe tot stand kwam, blijft beperkt tot het corrigeren van te lage inkomens omdat er een zekere consensus over bestaat dat grootverdieners hun werklust zouden verliezen als ze geen hoge inkomens kunnen verwerven. Terwijl deze opvatting in tegenspraak is met stellingen Groepsgedrag S1 en S2, zie volgende stelling voor meer info.
Nog geen reacties