Huilbuien zijn een cultuurafhankelijk probleem

Anders omgaan met baby’s dan bij natuurvolkeren

• Ten gevolge van nieuwe inzichten sinds vorige eeuw gaan westerse moeders op een natuurlijker manier om met hun baby’s. Maar er blijft een verschil met de manier waarop moeders met hun baby’s omgaan bij natuurvolkeren.
• In de natuurlijke situatie worden baby’s door hun moeder de ganse dag gedragen, de baby valt regelmatig in slaap en als hij wakker wordt, voelt hij zijn moeders aanwezigheid. Ook ’s nachts slapen baby en moeder bij mekaar.
• Onze baby’s worden overdag wel regelmatig gedragen, maar als ze in slaap vallen, worden ze in een wiegje gelegd en als ze wakker worden, voelen ze geen lichamelijk contact. Ook ‘s nachts slapen ze in een wiegje zodat ze geen contact met hun moeder voelen als ze ’s morgens wakker worden.

Baby’s bij natuurvolkeren huilen zelden

• Daarnaast heeft wetenschappelijk onderzoek aangetoond dat baby’s bij natuurvolkeren zelden of nooit huilen. Het artikel van Gwen Dewar dat we in volgende stelling bespreken geeft een overzicht van dit onderzoek en bevestigt deze bevinding. We kunnen dus stellen dat daarover een consensus bestaat.

Wat die moeders anders doen

• Als natuurvolkeren het probleem van huilende baby’s niet kennen, betekent dit dat het spontaan gedrag van hun moeders volstaat om huilbuien te voorkomen. Wat zij anders doen dan onze moeders is hun baby’s constant tegen zich aanhouden. De baby’s voelen dus lichamelijk contact als ze wakker zijn en ook als ze na hun slaap wakker worden.

Een psychische en dus cultuurafhankelijke behoefte

• Als we er verder van uitgaan dat aan de fysische behoeften van onze meeste baby’s voldaan is, namelijk dat ze fysisch gezond zijn en regelmatig gevoed worden, dan betekent het regelmatig huilen van onze baby’s dat er niet voldaan is aan hun psychische behoeften en dat dit een louter cultuurafhankelijk fenomeen is.

• Dit betekent ook dat onze baby’s een goed gevoel missen en er stelt zich dan de vraag of dit gemis geen invloed heeft op hun latere gevoelsleven van huilende baby’s. Maar Uiteraard Hierop kan de huidige wetenschap hierop geen antwoord geven, zie ook stelling Gevoel S8 Beperkte fysiologische kennis over het voelen.
• Onze westerse manier van omgaan met baby’s kan dus een negatieve invloed hebben op het latere gevoelsleven van baby’s en zolang de wetenschap hierover geen kennis heeft, is het raadzaam om moeders aan te bevelen op natuurlijke wijze met hun baby om te gaan.
• Tenslotte is er het fenomeen van huilbaby’s dat ook ingrijpt op het welzijn van de ouders maar gelukkig minder frequent voorkomt. Het trekt de aandacht van onze medische wetenschap die, na uitsluiting van een fysische oorzaak, er doorgaans van uitgaat dat de oorzaak psychisch is en daar kennen zij geen efficiënte behandeling voor. Ook in dit geval blijft het raadzaam om moeders aan te bevelen op natuurlijke wijze met hun baby om te gaan.

Vulgariserende artikels zijn niet ter zake

• Het is spijtig dat artikels in populaire tijdschriften jonge moeders niet aanbevelen om op een natuurlijke wijze met hun baby om te gaan. Nochtans zijn er wetenschappelijke artikels die informeren hoe moeders bij natuurvolkeren met hun baby’s omgaan, zie volgende stelling.
• Bv. de twee artikels waaruit onderstaande citaten informeren enkel dat baby’s in de eerste vier maanden niet kunnen verwend worden en hun advies blijft beperkt tot wat te doen als een huilbui al begonnen is: ‘reageer dus gerust op elke huilbui en probeer uw kind te sussen’ en ‘neem hem/haar vast wanneer het nodig is’.

• Citaat 1: U kan uw baby tijdens de eerste levensweken en -maanden niet genoeg koesteren. Reageer dus gerust op elke huilbui en probeer uw kind te sussen. Bijna alle kinderen worden rustiger als u hen dicht tegen u aan houdt, teder en zacht met hen praat. Het is een fabeltje dat u uw baby kan verwennen door hem te troosten. Uw baby voelen en verzorgen schept trouwens een stevige band die uw kind zelfvertrouwen geeft. Probeer dit niet te beperken tot de momenten waarop een baby huilt, anders leert hij dat huilen de enige manier is om aandacht te krijgen.
  Bron: https://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=9913#3 (september 2019)

• Citaat 2: Een baby zal pas rond de leeftijd van vier maanden oorzaak en gevolg herkennen. Voor die leeftijd kun je een baby dus niet verwennen. Geef je kind dus alle aandacht en neem hem/haar vast wanneer het nodig is. Wanneer je jouw baby negeert, zal hij/zij zich onveilig voelen.
  Bron: https://www.partena-ziekenfonds.be/nl/gezondheidsadvies/advies/huilbaby (september 2019)