Na de ontdekking van de landbouw zo’n 10 000 jaar geleden, is de menselijke soort vanuit haar natuurlijke situatie terechtgekomen in een culuurafhankelijke stuatie.
Landbouw ging gepaard met een plotse overvloed aan voedsel dat kon worden opgeslaan voor in moeilijke tijden zodat de mens in een situatie terecht kwam waar geen ‘struggle for life’ en ‘survival of the fittest’ meer bestond. Het gevolg hiervan is dat onze soort vanuit louter genetisch oogpunt niet meer evolueert.
Dit ontbreken van evolutie gaat zelfs op lange termijn gepaard met een zowel psychische als fysische degeneratie. Immers verschillen t.g.v. variaties en mutaties in ons genoom, blijven zich wel voordoen, maar de natuurlijke selectie van nuttige en onverschillige variaties en mutaties gebeurt niet meer en schadelijke variaties of mutaties worden niet meer gefilterd zodat de menselijke soort langzaamaan degenereert, denk aan ziekten met erfelijke factoren zoals astma en diabetes.
Op het ‘niet langer selecteren van nuttige variaties en mutaties’ zijn wel uitzonderingen zoals de natuurlijke selectie van lactosetolerantie of gewenning aan melkproducten.
Nog geen reacties