Stelling 2 · Gevoel

Evolutie van hongergevoel, een zintuig en hersenen

Van eenvoudig naar doelgericht voedingsgedrag

  • Zoals in vorige stelling besproken zijn de dieren zonder zintuigen geëvolueerd met een voedingsgedrag in zijn meest eenvoudige vorm.
  • Om doelgericht voedingsgedrag mogelijk te maken zijn nadien het hongergevoel, een eerste zintuig en een primaire vorm van hersenen geëvolueerd.
  • Het hongergevoel was nodig om gedrag uit te lokken dat dit gevoel doet verdwijnen, het zintuig was nodig voor waarneming van de omgeving en de hersenen waren nodig voor de sturing van het gedrag in functie van de waarneming.

Evolutie via tussensoorten

  • De evolutie van het ‘hongergevoel, eerste zintuig en primair verstand’ was uiteraard te complex om in één stap te gebeuren We veronderstellen dat meerdere tussensoorten bestaan hebben waarover er tot nu toe geen wetenschappelijke kennis is.
  • het ontbreken van deze kennis ligt er vermoedelijk aan dat de selecties van gunstige mutaties of variaties mekaar zo vlug  opvolgden dat deze tussensoorten geen fossiele resten hebben nagelaten of voor verder geëvolueerde soorten hebben gezorgd.
  • Het gedragsmodel van deze eerste eigenlijke dieren is t.o.v. van dat der
    dieren zonder zintuigen uitgebreid met de functies ‘gevoel, zintuigen en primair verstand‘ en hun acties.

Gedragsmodel dieren met zintuigen

Gedragsmodel van dieren met zintuigen: een externe gebeurtenis wordt waargenomen en afgewogen, waarna levenswil, gevoel en primair verstand samen tot gedrag leiden.

  1. Acties van de levenswil bevinden zich aan het begin van een reeks. Van deze acties heeft het dier geen ervaring ook geen onbewuste.
  2. Een zintuig is een orgaan met een functie en acties, bijv. het oog heeft het zien als functie en ‘wat het ziet’ als actie. Maar zintuigorganen hebben geen gezamenlijke functienaam, vandaar de term zintuigfunctie. Zoals het dier via acties van zijn zintuigen zijn omgeving leert kennen, zo leert het via acties van zijn gevoel zijn behoeften kennen.
  3. De acties ‘waarnemen, voelen en willen’ werken autonoom, het dier ervaart deze acties wel maar is er zich niet bewust van. De bewuste ervaring van deze acties is ontstaan vanaf de ontwikkeling van de hersenschors (cortex).
  4. Het primair verstand, dat we koppelen aan de aanwezigheid van hersenen, verwerkt de zintuiglijke indrukken en gevoelens en weegt af hoe de behoeften van het dier best worden vervuld.
  5. Deze afweging en de beslissing om al dan niet tot actie over te gaan, gebeuren autonoom.

 



Nog geen reacties

Laat een reactie achter

Reacties worden vóór publicatie nagelezen. Je e-mailadres wordt niet getoond.